Beschouwingen

Ik heb ook een droom!

Soms denk ik weleens dat het leven een aaneenschakeling van tragische vergissingen. En dat is natuurlijk ook zo. Zeker als je het plaatst in een breed maatschappelijk, historisch perspectief. De geschiedenis is vol met machtswellustelingen die afschuwelijke beslissingen hebben genomen, alleen maar omdat ze naar eeuwige glorie streefden. Wat een pathetiek! En dat is wat anders dan pathos. Laten we inderdaad hopen dat Obama een nieuw tijdperk inluidt. Hij heeft pathos genoeg en goede tekstschrijvers natuurlijk. Het is heel verfrissend dat de retoriek weer in ere is hersteld. Ik kan erg genieten van een goede toespraak. Wat natuurlijk heel afhankelijk is van het talent van de tekstschrijver en de oratorische gaven van de spreker. "You give good speech !" zeggen ze vast tegen Obama. Het lijkt mij geweldig als je zo'n speech mag schrijven, die mensen inspireert en in vervoering brengt.
Wat een publiek bereik je dan. Stel je voor: "Deze nagenoeg onbekende nederlandse artiest is plotseling opgedoken in de inner circle van Obama. Zijn teksten zijn fenomenaal. Helemaal als je bedenkt dat Engels niet zijn eerste taal is. Het is een man met een missie en een visie. Hij steekt nu al Jon Favreau naar de kroon!"
Ik heb ook een droom.